Kompozycje które znalazły się na wydanym w 1985 roku albumie ?Misplaced Childhood? nagrano w berlińskim studio Hansa Ton Studios. Producentem krążka był Chris Kimsey, który wcześniej dbał o dźwiękową jakość płyt The Rolling Stones.

Co ciekawe do nagrania takiego albumu, mocno osadzonego w klimatach art rockowych bardzo sceptycznie nastawiona była firma fonograficzna wydająca płyty Marillion. Zespół dopiął swego, a dwa kolejne single ?Kayleigh? i ?Lavender? uspokoiły wydawcę. Nic dziwnego, przyczyniły się do komercyjnego sukcesu albumu. Jednak przede wszystkim ?Misplaced Childhood? to wielki sukces artystyczny i kilkadziesiąt minut piękniej i wspaniałej muzyki. Kto raz słyszał nigdy nie zapomni.
Jak na album koncepcyjny przystało, każdy kolejny utwór ma swój początek w zakończeniu poprzedniego. Wokalista zespołu Fish napisał do umieszczonych na ?Misplaced Childhood? piosenek bardzo osobiste teksty. Opowiadał o wczesnym dzieciństwie, o pierwszej młodzieńczej miłości. O miłości właśnie jest utwór ?Kayleigh?, który wielu słuchaczom kojarzy się z ich własnymi przeżyciami. To jedna z tych płyt, których należy słuchać z uwagą, obcować z każdym dźwiękiem, przynajmniej spróbować zrozumieć teksty. Bez tego wszystkiego, usłyszymy tylko trzy pierwsze utwory jako najbardziej przebojowe. Ale to też będzie takie doświadczenie dość pobieżne. Bo nawet w tych najbardziej znanych piosenkach Marillion jest znacznie więcej niż w zwykłych przebojach.
Szkoda tylko, że po wydaniu tak doskonałych albumów jak ?Script For A Jester?s Tear?, ?Fugazi? i przede wszystkim ?Misplaced Childhood? z zespołem rozstał się Fish.
Bo to w bardzo dużym stopniu Fish przyczynił się do sukcesu opisywanej płyty. Na zakończenie przypomniało mi się porównanie dotyczące Marillion-bez-Fisha i Fisha-solo. ?Wydaje mi się, że Marillion i Fish zaczynają przy jednakowym stanie punktowym. Chociaż znacznie weselej na szerokich i głębokich wodach, niż w akwarium, w którym nie ma już ryby??. *

Tracklista:
1. The Pseudo Silk Kimono
2. Kayleigh
3. Lavender
4. Bitter Suite
5. Brief Encounter
6. Heart Of Lothian
7. Wide Boy
8. Waterhole (Expresso Bongo)
9. Lords Of The Backstage
10. Blind Curve
11. Vocal Under A Bloodlight
12. Childhood?s End?
13. White Feather

* cytat pochodzi z felietonu Tomasza Beksińskiego, opublikowanego w Magazynie Muzycznym w 1990 roku.

Marek Molicki, od 1998 roku związany z branżą online. Regional Manager w Gemius SA, właściciel Popkultury, w ramach której doradza firmom które chcą osiągnąć sukces w Internecie. W przeszłości zarządzał m.in. Kultura.yoyo.pl, CGM.pl, Chip.pl oraz odpowiadał za działania online w firmach Cenega i CDP.pl (ex CD Projekt) Więcej o autorze

PODOBNE ARTYKUŁY

Brak komentarzy

Odpowiedz: